بازخوانی زمان و علت بیعت امام علی (ع) با ابوبکر
31 بازدید
محل نشر: تاریخ در آیینه پژوهش » پاییز 1386 - شماره 15 » (20 صفحه - از 193 تا 212)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
سابقه «بیعت» به عنوان پیمانی طرفینی در میان مردم عرب به پیش از اسلام بازمی‏گردد. در اسلام نیز این رسم اجتماعی پذیرفته شد و پیامبر از آن بهره برد. در تاریخ اسلام، همواره حاکمان، بیعت و میثاق وفاداری مردم را موجب استحکام و اقتدار حکومت خویش دانسته و هرگز خود را از بیعت و اعتماد مردم بی‏نیاز نمی‏دانستند. در اسلام رکن اصلی بیعت، اختیاری‏بودن آن است وگرنه مشروعیت ندارد. پس از وفات پیامبر صلی‏الله‏علیه‏و‏آله در روز سقیفه گروهی با برنامه‏ای از پیش تعیین شده ابوبکر را به خلافت رساندند. آن‏ها برای استحکام قدرت او از هر تلاشی فرو گذار نکردند، حتی به زور برای او بیعت گرفتند. در رأس مخالفان خلافت ابوبکر، علی علیه‏السلام و عده‏ای از بنی‏هاشم قرار داشتند. این نوشتار تلاش دارد تا بیان کند که بیعت گرفتن از علی علیه‏السلام بعد از وفات پیامبر صلی‏الله‏علیه‏و‏آله به زور و با هجوم به خانه فاطمه« علیهاالسلام » صورت گرفت. البته پذیرش بیعت از سوی آن حضرت بعد از شهادت حضرت زهرا« علیهاالسلام » و بر اساس مصلحت‏اندیشی و حفظ وحدت اسلامی بود؛ یعنی در زمانی که ابوبکر تمام تلاش خود را برای مقابله با مرتدان به کار بسته بود، آن حضرت ناچار بیعت با او را پذیرفت. واژگان کلیدی: بیعت، سقیفه، علی علیه‏السلام ، ابوبکر، زمان و علت بیعت.
آدرس اینترنتی